Jezelf ontdekken
Soms zie ik mensen op straat, in de trein of zittend achter een bureau. Bij veel van hen zie je totaal geen energie meer in hun ogen. Geen passie. Het zijn scrollende zombies, lijkt het wel. Ik vraag me dan wel eens af: waar gaan ze heen, komen ze vandaan, of wat zijn ze aan het doen? Is het een arts? Advocaat? Accountmanager of manager van een of andere afdeling binnen een overheidsorganisatie? Is dat echt wat ze altijd al wilden worden? Of zijn ze geworden wat de maatschappij van ze verwacht?
En waarom zijn ze dat geworden? Was dat ooit hun droom, doel? Of zijn alleen maar in een hokje gestopt. Zodat ze ergens passen. Iets bijdragen aan het systeem wat we zelf hebben gecreëerd en op die manier in stand houden. Gewoon op jonge leeftijd een (studie)keuze gemaakt – omdat het moest. Zodoende ergens ingerold en nooit meer gekeken of het wel écht past bij hen. ‘Is dit wat ik wil? Wat bij mij past? Wie ben ik eigenlijk? Wat zijn mijn waarden, talenten en interesses?’
'Hoger' is beter?
Volgens mij heb ik daar als kind nooit lang bij stilgestaan. Wat ik me vooral herinner is dat ik het altijd graag goed wilde doen op school. En dat deed ik ook. Ik vond leren leuk. Na school speelde ik schooltje met mijn zusje en ik liet mijn opa rekensommetjes voor me maken. Ik was altijd bezig met leren. Mijn ouders stimuleerden dit. Logisch natuurlijk, want zij wilden het beste voor mij.
Maar wat is ‘het beste’? Wie bepaalt dat? Ja, ik had een hoge Cito-score in groep 8, ik haalde mijn vwo-diploma in 6 jaar en uiteindelijk zelfs een masterdiploma. Maar wat levert dit me nu echt op? Halverwege mijn master raakte ik overspannen. Ik was de connectie met mezelf totaal verloren. Ik wist niet wat écht tot rust komen was, kon geen grenzen stellen en bovenal liet ik mezelf dit allemaal niet voelen. Ik moest door. Want hoe sneller ik klaar was met studeren, hoe minder studieschuld ik immers op zou bouwen en hoe eerder ik geld kon gaan verdienen.
Yoga was hét ding dat me weer terug in mijn eigen lichaam en energie bracht.
Ik heb toen een tijdje alles naast me neergelegd en een cursus mindfulness gedaan. Na een tijdje ging het wel weer. Ik studeerde af, ging op reis, en direct daarna begon het riedeltje weer. Ik begon met een eerste baan. Maar wilde ik dit wel echt? Of voldeed ik ook simpelweg slechts aan mijn eigen verwachtingen en die van de maatschappij (je hebt een diploma, dus ga je in dat vakgebied werken)? Kon ik in dit vak mijn ei kwijt? Mijn talenten?
Het roer om
Die vraag stelde ik mezelf vorig jaar nog eens. In 5 jaar lang jobhoppen, voelde ik me namelijk nooit echt gelukkig in een baan. Ik miste zingeving. ‘Als ik nu wegval, wat gebeurt er dan met de wereld?’, vroeg ik mezelf wel eens af. Ik keek wel eens naar andere vacatures in mijn vakgebied – want dat kende ik - maar daarbij had ik hetzelfde gevoel. Ik kreeg er geen twinkeling van in mijn ogen.
Ik besloot het roer volledig om te gooien. Iets wat mij de afgelopen jaren wél altijd een goed gevoel gaf, was yoga. Het was hét ding wat me weer terug in mijn eigen lichaam en energie bracht. Ik begon steeds duidelijker te voelen dat ik dit gevoel ook zo erg gunde aan anderen. En dus besloot ik het spannendste ooit te doen: ik zegde mijn vaste baan op, om een yogadocentenopleiding te gaan volgen in de stad waar yoga ooit is ontstaan: Rishikesh, India.
Het voelde alsof ik eindelijk mijn mooiste leven aan het leven was.
Écht mezelf
Niet alleen de opleiding, maar ook het (alleen) reizen door Zuid-Azië maakte mij een ander mens. Ik voelde me gelukkig. Écht mezelf. Het voelde alsof ik eindelijk mijn mooiste leven aan het leven was. (En dat in een land waarbij een kakkerlak vaker dan eens mijn kamergenoot was.) Maar realistisch als ik ben, begreep ik ook dat ik dit leven niet lang kon volhouden. Mijn geld raakte op en dus moest ik terug naar huis.
Schrijven & yoga
Terug in Nederland wordt het steeds lastiger om dat vrije gevoel vast te houden. Het brengt ook frictie met zich mee, want in welk hokje pas ik nu? Is er nu wel een hokje voor mij? Ben ik niet raar of ‘onbruikbaar’ als ik niet ergens in pas? Zodoende probeer ik nu hard om mijn ‘oude ik’ en ‘nieuwe ik’ te combineren. Ik besloot ondernemer te worden en mijn originele passie – schrijven – te combineren met mijn nieuwe passie – yoga. Zodoende heb ik nu eigenlijk twee ondernemingen: HuisTaal en Share Yoga. Tegelijkertijd kriebelt het alweer om te reizen en andere culturen te ervaren. Te leren wat de wereld mij te bieden heb. En ik haar.
NB. Deze tekst schreef ik toen ik net terug was van mijn reis, in mei 2024.